Donnerstag, 23. August 2007

iam ajn

La antaŭĝoja parto de vojaĝo laŭ mia opinio ĉiam restas pli granda, vera aŭ grava ol la vojaĝo mem. Ankaŭ la memorado, hejme denove, povus estis pli signifa ĉar pasintaj viv-ero ne nur estas vivitaj tagoj, sed ili estas vivantaj memoraĵoj: trezoro da lokoj, odoroj, pensoj, personoj, sonoj, sentoj, eraroj ktp. ktp. : pli grandaj ol la vivo mem, sed forgeseblaj kaj ĉiuj estos forgesotaj, iam ajn:


Ich ruf' zu dir, Herr Jesu Christ,

Ich bitt'; erhör mein Klagen;
Verleih' mir Gnad' zu dieser Frist,
lass mich doch nicht verzagen,
Den rechten Weg, o Herr, ich mein',
Den wollest du mir geben,
Dir zu leben,
Meinem Nächsten nütz zu sein,
Dein Wort zu halten eben.

Johann Agricola, 1529/1531

Keine Kommentare: